Engelse bulldog – alles wat je over dit ras wilt weten

Engelse bulldog

De Engelse Bulldog is een ras bij uitstek. De ene persoon vindt dit hondenras met al zijn rimpels en vouwen enorm lelijk, terwijl een ander ze de knapste ooit vindt. Ondanks hun nogal woeste historie staan deze honden bekend als één van de grappigste, aandoenlijkste en bovendien fotogeniekste hondensoort.

Daarnaast is dit ras ook één van de weinige die symbolisch zijn voor een natie en worden gekozen als embleem door individuen en organisaties.

De oorsprong van de Engelse bulldog

Maar wat maakt de Engelse Bulldog zo populair? En waarom weten we stiekem helemaal niet zoveel over deze honden?

Etymologisch gezien hebben Bulldoggen hun naam te danken aan het feit dat ze ooit werden gebruikt om stieren (bulls) te bewaken, op te jagen en zelfs voor de stier om er mee te vechten. Het zogenaamde Bull-baiting werd in de middeleeuwen als een ware sport beschouwd die voornamelijk speelde onder royalty’s en edelen. In die tijd geloofde men ook dat, wanneer een stier geslacht moest worden, deze eerst opgejaagd diende te worden en hij minstens één keer had moeten vechten zodat het vlees malser en voedzamer zou worden. Dit ging zelfs zo ver dat een slager die vlees verkocht dat niet eerst het proces van Bull-baiting had ondergaan, een boete riskeerde en bovendien het vlees werd afgekeurd voor consumptie.

Deze vechterskant vind je in sommige aspecten die bij het karakter en temperament van het ras horen nog steeds terug. Hun bijzonder sterke wil en legendarische moed maken dat deze honden zelden of nooit klagen of zeuren. Sterker nog, ze blaffen alleen wanneer het echt nodig is en ze zijn allesbehalve veeleisend. Dit verklaart ook meteen het feit dat dit hondenras een oplettende en enigszins ervaren eigenaar nodig heeft die goed voor het ras kan zorgen en weet wat ze nodig hebben, ook al geven ze dit zelf vrijwel nooit aan. Alleen met de juiste zorg, training en vriendelijkheid ontwikkelt de Engelse Bulldog zich tot een onbetwistbare loyale, trouwe, genegen vriend met een heerlijke persoonlijkheid.

Karakter en eigenschappen van de Engelse Bulldog

De vasthoudendheid waar het ras vroeger zo bekend om stond, heeft inmiddels plaats gemaakt voor liefdevol geduld. Als geen ander, tolereert de kalme, rustige Bulldog het drukke gedrag van kinderen zonder ook maar enige vorm van irritatie en hij is hiermee dan dan ook een ideale familiehond. (Al dient een kind natuurlijk nooit alleen gelaten te worden met een hond (of ieder ander huisdier), hoe lief en klein het ook is).

Echter is er ook een andere kant. De Engelse Bulldog groeit nooit volledig op en blijft hierdoor in feite een eeuwige puppy, althans, als het van hem af hangt. Waar het gemiddelde hondenras tussen de twaalf en achttien maanden volwassen wordt, is dit bij een Bulldog pas bij 36 maanden het geval. Veel Engelse Bulldoggen zijn aanhoudende kauwers en knagen het liefst op alles wat los en vast zit en zich binnen hun bereik bevindt. Deze gewoonte, die overigens volledig normaal is bij puppy’s, is bij Bulldoggen veel sterker aanwezig en duurt ook langer dan bij andere honden. Het is dan ook van groot belang om de hond te trainen, zodat ze het kauwen richten op speciaal daarvoor bestemde, veilige objecten (bijvoorbeeld dentalsticks). Doet men dit niet, dan bestaat er een zeer grote kans dat de hond op alles gaat kauwen: van je eigen handen of kleren, tot kabels van apparatuur, meubels en zelfs muren en zal hij verder destructief gedrag vertonen, met name wanneer hij alleen gelaten wordt.

Potentiële Bulldog eigenaren moeten weten dat dit ras vanwege zijn luchtwegen erg gevoelig is voor temperatuurveranderingen. Bovendien worden Bulldoggen in vergelijking met andere rassen niet erg oud en is het fokken met dit ras niet zonder risico, omdat puppy’s een relatief groot hoofd hebben, terwijl de moederhond een klein bekken heeft.

Hoewel je het misschien niet zou verwachten zijn Engelse Bulldoggen in staat tot opmerkelijk goede atletische prestaties. Hun ogenschijnlijke lompheid is dan ook in veel gevallen alleen maar schijn. Deze prestaties komen dan ook goed van pas wanneer ze hun huis en gezin bewaken. En waken dat kunnen ze. Hoewel ze zeker geen agressief ras zijn, tonen ze, mede door hun achtergrond, veel moed bij het beschermen van hun baasjes en familie. Hun uiterlijk alleen al kan voldoende zijn als afschrikmiddel voor mogelijk kwaadwillende, maar sommige Bulldoggen deinzen er ook niet voor terug om zich fysiek te beschermen bij gevaar. Indien nodig zijn ze in staat tot een ongelooflijk snelle, korte sprint en gebruiken ze op een gepatenteerde manier hun lichaamsgewicht om nietsvermoedende indringers fysiek te destabiliseren. De impact van hun lichaamsgewicht tijdens het springen is absoluut ongelooflijk en een tegenstander zal hoe dan ook zijn evenwicht verliezen.

Ziektes en erfelijke afwijkingen bij Engelse bulldogs

Net als bij mensen bestaan er bij honden ook verschillende individuen met ieder hun eigen karakter, eigenschappen en fysieke gesteldheid. Waar de ene Bulldog een luie donder is die het liefst op de bank hangt, kan een ander juist zeer energiek zijn en niet moe te krijgen. Wat wel een algemeen gegeven is, is dat de Engelse Bulldog, net als ieder ander hondenras, helaas te maken kan krijgen met ziekten en genetische afwijkingen.

Veel voorkomende gezondheidsproblemen zijn onder andere:

  • dermatitis
  • schurft
  • ooglidafwijkingen
  • heupdysplasie
  • een langgerekt zacht gehemelte
  • te kleine en nauwe luchtpijp
  • allergieën
  • hartproblemen.

Eén van de manieren om dergelijke gezondheidsproblemen te voorkomen, is door een puppy bij een gerenommeerde en ethische fokker te kopen, die met een nauwgezet fokbeleid werkt. Koop daarom nooit puppy’s bij een dierenwinkel, van een fokker die puppy’s doorverkoopt of een fokker die geen officieel gezondheidsattest kan voorleggen.

Een ethisch verantwoorde fokker zal nooit een puppy verkopen voordat het diertje acht weken oud is, omdat puppy’s deze tijd minimaal nodig hebben met hun moeder en nestgenoten om min of meer zelfstandig en correct gesocialiseerd te zijn.

Natuurlijk geldt dit voor ieder hondenras, maar bij de Engelse Bulldog is het misschien nog juist iets meer van toepassing.